एकदा पहा ...

... शेवटी तो भीत भीत का होईना तिच्यासमोर आपल्या प्रेमाचा प्रस्ताव ठेवतो, मन हलकं करतो... पण ती लगेच उत्तर देत नाही. उत्तरासाठी त्याच्याकडे थोडा वेळ मागते... तो देखील ‘हो’ म्हणतो... मात्र तिचे उत्तर ऐकण्यासठी किंबहुना तिच्या होकरसाठी तो इतका अधीर होतो की... येणारा प्रत्येक क्षण त्याला युगासारखा भासू लागतो... एक एक क्षण त्याच्यासाठी तेव्हा कठीण जात असतो... तो अगदी व्याकूळ होतो , तिच्या फक्त एका होकारासाठी !!!
त्याची हीच भावना ह्या प्रस्तुत कवितेत मी मांडत आहे...